Eksena sa loob ng isang pampaseherong jeep pabiyaheng Siniloan, habang binabagtas ang binabagtas ang daan palabas ng Pakil, Linggo, Pebrero 17, 2008...

(Tahimik sa loob ng jeep. Hindi naka-on ang stereo at nakababa ang trapal para iwasang umanggi ang manaka-nakang ulan. Malamig ang hangin mula sa kabundukang malapit sa lawa ng Laguna.)

Ale: Mama para...

(Marahang huminto ang jeep at saka tumayong nakatungo ang ale para makababa.)

(Dumungaw ang mamang drayber sa kanyang de yerong pintuan. May isang pampasaherong jeep naman ang huminto sa kabilang dako ng kalsada at may mga sinambit ang dalawang drayber sa isa't-isa.)

(Ilang saglit kumambyo ang drayber para muling umusad na syang ikinagitla ng ale na nuo'y isang hakbang na lang sa estribo.)

Ale: Mama para! (Pumara din ang mga pasahero...) 

(Biglang napakapit ang ale sa estribo sa kanyang paglingon sa drayber at sumandal sa gilid habang papatigil ang jeep...)

Drayber: Magsabi ka kasi na bababa ka! (Sinilip ang ale sa rear mirror nya ng naka-kunot ang nuo.)

Ale: Nagsabi ako ng para! (Muhing bumaba...)

(Sesegunda ang isa pang babaeng pasahero, tititig sa rear mirror...)

Pasahero: Pumara yung ale, ikaw naman yung kani-kanino nakatingin!

Drayber: Ay ganun ba? Eh sorry...

(Lilisanin ang pook ng pangyayari. Kailangan pang pumasada.) 

Lunes alas tres ng madaling araw, walang magawa ang malambot na higaan sa talim ng kuko na bumabaon sa balat ng aking kamalayan.

Mariin ang aking pagkakapikit. Pilit inaaya ang panaginip. Marahil sa kanyang kanlong pansamantala akong matatahimik.

Dama ko na maiiba ang simoy ng Paskong hangin. Subalit ayaw kong bumitaw sa sarili kong panig at dagling kumapit sa patalim.      

Suot ko ang jacket sa office. Ito rin ang jacket na pinasuot ko sa iyo nuong una tayong nagkita.

Hindi ko namalayan sa aking bulsa, hawak ko na pala ang isang puting panyo. Dinampi ko ito sa aking pisngi at dagli kong naalala ang pabangong nakayakap sa iyo nang gabing hawak mo ng mahigpit ang aking kamay sa tabing-dagat, habang ang alon ay panay ang hikab sa ilalim ng mapusyaw na kalangitan. 

Sa isang kisapmata, muli tayong magkasama.

Nang dahil sa kasabawan sa pagtipa sa keyboard, binigyan ako ng 13 gabi na "pamamasyal" sa trabaho. Sa linggong ito, isang "pasyal" ang nakalaan para unti-unti kong bunuuin ang ipinataw na hatol ng mga nakakataas.

May mga nainggit dahil "night off" ako sa panggabing trabaho ko. Makakapagpahinga daw ako lalo na't bumabagyo. At makakapag-relax. Kunsabagay may punto rin sila. Subalit sa hirap ng buhay ngayon, hindi lang bawal ang magkasakit. Bawal din ang makaltasan ng sahod.

Iniisip ko na lang na kailangan may mahalaga akong magawa sa petsang ito. Ayon sa Multiply calendar ko, ngayon ang opening ng pinagpipitaganang Cinemanila sa Gateway mall. Mukhang ok pumunta. Kahit papaano, masasabawan ng sustansya ang aking kamalayan (no pun intended) sa pamamagitan ng lokal at foreign na sining pampelikula. Yun nga lang, hindi na siya free admission tulad nung 2001. Hehe, iba pa kasi siguro ang panahon nuon, Mr. Aguiluz. Bahala na nga.

Maari ring literalin ang "pamamasyal". Pwede kong damayan ang nauuhaw na Kamaynilaan at dokumentuhan ang epektong dulot ng bagyo gamit ang point-and-shoot digicam ko na napanalunan ko lang sa kumpanyang aking pinaglilingkuran. Tutal may dalawang photo contest ang nalalapit. Kung ang suspensyon ko ay magiging pagpapala, dun ako huhugot ng ipansasali.  

Isang gabi na ang aking pinagbayaran nuong nakaraang linggo. May 11 gabi pa ang nakapila. Tulad ng alin mang pagkukulang, kailangan, may pampunan.

For the record, I've been awake for the past 27 hours...

After my night shift, I went straight to my Photoshop workshop in Intramuros and did my seatwork. I'll post my works after he workshop next week.

But I'm insatiable. I live like the Energy bunny. After my class at 5pm, I headed to Malate with good friend Nykko for the annual Fete de la Musique. Finally, naka-attend na rin ako woooooo!!!

Over a hundred bands in four stages in the coolest place in Manila. What can I ask for. Hehehe...

Good thing there's a PLDT booth here in Nakpil. Free internet access for me so I can share to you the fun. Hehehe. They're offering super fast broadband internet for just P999 a month *not a paid ad ;-) * 

Ciao!  

M.G.C. has been an enigma for almost 25 years of my existence. His bloodline runs on my veins. People concerned at a recent family affair told me I look very much like him. And so I also bear his name. But none of these seem to satisfy my understanding about M.G.C.. Except that he's my father, as printed on paper,  I can't grasp the sense of the whole thing.

As I embark on my life's first quarter, I'm putting down all my cards. I will pack my bags to Pangasinan in my mission to put a meaningful face behind the name M.G.C..

It's time to put some redmarks on some of my life's gray areas.

-May 28, 2007